łelkam ewrybady

Miałam pół metra dziwnej dzianiny. Sztuczne to niemiłosiernie, a przy tym gryzące. Od razu wpadłam na pomysł uszycia bluzo-kurtki maluchowi, tak akurat na teraz. I od początku chodziły mi po głowie złote guziki, ale znalazłam w swoich guzikowych zbiorach również inne i zastanawiałam się trochę zanim przyszyłam jednak te złote. Dziewczyny na fejsie mi pomogły i utwierdziły w przekonaniu, że pierwsze pomysły są najlepsze - dzięki! Materiału nie wystarczyło niestety na kieszonki. I szkoda, bo nie ma gdzie wkładać kasztanów i to ja jestem odpowiedzialna za ich przechowywanie w drodze do domu. Kurtka jest zapinana na zatrzaski i ma podszewkę ze starej dresowej spódnicy, z której miały powstać spodnie. I w ogóle bardzo mi się podoba. Pokażę ją w dwóch wersjach - z hydrantem i na luzie.

Wersja na luzie to nasz powrót od lekarki [poprzedni tydzień należał do mnie, a teraz młoda mi przychorowała]. Na ten zestaw składają się dzianinowe spodnie ze spódnicy [o których jeszcze wspomnę w osobnym poście], wystająca spod kurtki i nadająca całości nieco grunge'owy klimat koszula [a spod koszuli wygląda romantyczna koronka wieńcząca tshirt] i żółta czapka, którą Majka dostała od babci. Pierścionek z biedrą został zdobyty za dzielność podczas badań. Pozdrawiam wszystkich chorutków, przede wszystkim tych co zaniemówili!

słodko i bez hello kitty

Jest słodko. Jest słodka mała dziewczynka [małe dziewczynki z reguły są słodkie, chociaż w jednym z ostatnich odcinków Futuramy mała dziewczynka wcale taka nie była, za to wygrała z Benderem w stepowaniu], słodkie groszki, słodkie kolory, i słodka koronka. A gdzie słodka kicia? Brr! Da się? Proste, że się da. Proszę państwa, oto tuniko-tshirt, który mógłby być sukienką, gdybym tylko miała więcej ścinków. Całość jest wykonana z dzianiny wiskozowej, z której powstały trzy sukienki. Żadna z nich nie pojawiła się na blogu i pewnie żadna się nie pojawi bo szyłam je latem na szybko, na zamówienie i od dawna są u swoich właścicielek.

Przód tshirtu jest w uroczym kolorze miętowym w równie urocze groszki. Tył to czysta mięta, a boki tyłu i rękawki - czekolada obsypana lukrowymi kropeczkami [yummy!]. Aby dopełnić słodkości dół obszyłam bawełnianą koronkową taśmą a na klatę dałam kokardkę.

Może i lepiej że nie wystarczyło tego na sukienkę? Zawsze mogę czymś ten nadmiar słodyczy przełamać, żeby zemdlił. Ale grunt, że maluch się cieszy.

A, no i jeszcze jedna sprawa. Nie wiem jak wrzucacie foty na swoje blogi, ja wrzucam przez picasę. I od jakiegoś czasu dziwiła mnie pikseloza na zdjęciach, które tam umieszczam. Zanim zdjęcie wrzucę czasami zdarza mi się je wykadrować, trochę podkręcić kolory, poprawić jasność albo dodać kontrast. Może i nie ma się czym chwalić bo mistrzem photoshopa nie jestem, ale coś tam w tej dziedzinie próbuję robić. I kiedy osiągnę pożądany przez siebie efekt w ps to w picasie jest dupa. Ale w końcu dzisiaj [viva spóźniony zapłon!] wpadłam na to, żeby przeszukać google. Okazało się, że od maja [sic!] picasa auromatycznie poprawia zdjęcia. W tej sytuacji w ustawieniach konta g+ trzeba zjechać na sam dół na zdjęcia i odznaczyć autokorektę i autoefekty. I już można się cieszyć samodzielnie zrobionymi zdjęciami!

byłam na weselu! again!

Nareszcie mogę się w niej pokazać w całej okazałości! Dużo wody w Bugu upłynęło od czasu, kiedy pokazałam ją na fejsie. Sukienka była wówczas wstępnie zszyta i miała ostatecznie obrzucony dół. Jej góra pochodzi z modelu #118/3/2013, dół to półklosz. Zależało mi na takiej właśnie retro długości. Bardzo fajną sukienkę na bazie tego modelu uszyła Charczerka. Po pierwszej przymiarce okazało się, że muszę dość mocno skrócić plecy, bo sukienka nie układała się jak należy. Wyszło jakieś 5-6cm pośrodu tyłu, boki i przód wyszły mi bez zmian.

Sukienka od razu wpadła w oko mojemu facetowi i koniecznie chciał żebym poszła w niej na TO wesele. No to poszłam. Tuż przed wyjazdem przyszywałam ręcznie odszycia, które zrobiłam z lamówek. Zdjęcia są jakie są bo zapadał już zmierzch, było koło 19 albo nawet po, słońce nie zachodziło bo resztki zachodu skryły się gdzieś za chmurami, no i trzeba było wymyślać co by tu, żeby zdjęcia w miarę odzwierciedlały rzeczywistość.

A, no i jak dobrze pamiętała Cytrynna, materiał na tę sukienkę dostałam kilka miesięcy temu od dziadka. Dorzuciłam jeszcze bawełnianą podszewkę na dół żeby trochę wszystko podnieść. Grunt, że nie marzłam w nogi wychodząc na spacery dookoła dworku, w którym odbywała się impreza.

 

Aaaa! I byłabym zapomniała! Wrzesień już od tygodnia trwa a ja nie dałam słów kluczowych z sierpnia! Panie i panowie, oto one [te ciekawsze]:

moje dzisiejsze zakupy
polowaniu liceum sukienka ns
bluzka z baskinka wyciete cycki
bagaznik na rower saab
moje pierwsze skórzane spodnie
pijane baby

wszystko złoto co się świeci

Jakoś tydzień przed rozpoczęciem roku szkolnego pomyślałam, że w sumie to moja młoda nie ma żadnych nowych ubrań. Z kilku wyrosła a inne poplamione i nie do odplamienia. To mi dało powera i usiadłam do maszyny. Ten tshirt jest pierwszą rzeczą, którą skończyłam i śmiało mogę powiedzieć, że jest to nareszcie finished object [a w szafie mam jeszcze kilka unfinished, trudno o mobilizację]. Szyłam go od czerwca i właściwie to tylko czekał na wykończenie brzegów. Powstał z szarego ściągacza. Żeby nie było tak buro, dorzuciłam od siebie akrylowe kamyki. No i pierwszy tshirt już jest! W słońcu i w cieniu [w cieniu lepiej widać]. Młoda zachwycona bogactwem błyskotek mówi, że to złota bluzka. Dlatego wszystko złoto, co się świeci, bez żadnych odstępstw.

tshirtowa sukienka

Czas drastycznie się skurczył, nie wystarcza mi go na nic. A ja w zasadzie nic wielkiego nie robię. Zupełnie nie rozumiem skąd ten skurcz. Wczoraj, jak to ostatnio co dwa tygodnie bywa, w ostatniej chwili kończyłam podkładkę na stół na Letnią Akademię Szycia, i znowu mam nocne zdjęcia.

Mieliśmy niedawno rodzinny obiad. Mimo dorocznej wysokiej frekwencji, takich tłumów się nie spodziewałam! Spóźniliśmy się, a przez to mieliśmy tym większą niespodziankę. Nasz samochód był szósty i nie zmieścił się już na podwórko przed domem. Musieliśmy go zostawić przed bramą. Po bardzo obfitym obiedzie [i deserze - kocham jeść!] wybraliśmy się tłumnie nad Narew na spacer. Nawet nie było okazji, żeby ze wszystkimi o wszystkim porozmawiać, trzeba będzie się pospotykać bardziej indywidualnie.

Sposób na sukienkę zaczerpnęłam stąd. Odrysowałam swój tshirt razem z rękawami, przedłużyłam, zszyłam przód z tyłem, naprasowałam paski flizeliny na dekolt, rękawki i dół, zaprasowałam, przyszyłam, i gotowe! Najwięcej czasu zajęło mi chyba dopasowywanie pasków, co i tak nie wyszło idealnie równo, ale to miała być szybka i prosta sukienka na jeszcze letnią porę.

twinkle twinkle - co zrobić z uporczywą plamą?

Że też wcześniej na to nie wpadłam?! A właściwie wpadłam, tylko długo się za to zabierałam. Nie wiem co mnie powstrzymywało. Bardzo lubię bluzki basic: i u siebie i u młodej. Pasują do wszystkiego, są pozbawione nadruków i można je dowolnie modyfikować bez ryzyka przedobrzenia, no bo jak basic to każdy dodatek będzie pasował. Na tej była plama. Nie wiem po czym, ale od kilku prań nie chciała zejść. Miałam u siebie białą farbę akrylową, kupiłam piankowy arkusz, wyciągnęłam z szuflady korek po winie, i się pobawiłam w stemplowanie. Po plamie ani śladu, bluzka zyskała nowy wygląd, no i znowu jest wyjściowa.

podaj definicję starej baby

Eeee? Kim jest stara baba i jaki przedział wiekowy obejmuje? Mój chłop nie doprecyzował co miał na myśli. A chodziło o materiał, a właściwie wzór na materiale, z którego uszyłam tę sukienkę - absolutnie się z tym nie zgadzam. Z określeniem "stara baba" też nie.

Mieliśmy niedawno niezaplanowane wesele. A właściwie to zaplanowane, ale nie przez nas. Sukienka wisiała na wieszaku i czekała na wykończenie, więc się sprężyłam i ją skończyłam, w końcu wczymś trzeba tańczyć do discopolowych kawałków. Powstała z innej sukienki, kilka rozmiarów za dużej, którą kupiłam w sh. Materiał mnie oczarował, było go mnóstwo [w całym kawałku, bez żadnych szwów, z przodu i z tyłu], i musiałam ją kupić. Później w głowie zrodził się plan sukienki z odkrytymi plecami, żeby ostatecznie jednak te plecy odrobinę zakryć bo trochę całość nie trzymała się kupy.

Dół wykończyłam koronkową taśmą i uważam, że był to strzał w dziesiątkę, bo sukienka dzięki niej wygląda niebanalnie.

Drodzy pasażerowie z tyłu, pamiętajcie, zawsze zapinajcie pasy!

co udało mi się upolować za pomocą wiatrówki

Moja mama jest dość trudnym obiektem do uchwycenia. Kiedy już jej coś uszyję, rzadko zdarza się okazja, żeby ją w tym sfotografować. No, ale się udało! Co prawda telefonem [tytułowa wiatrówka], ale mam! Szłyśmy z młodą na lody, a tu patrzę: moja mama idzie sobie i rozmawia przez telefon. Nie miałam aparatu, ale lepszy rydz niż nic. Sukienka jest dokładnie taka sama jak wcześniej uszyta przeze mnie czerwona. Nie zmieniałam rozmiaru, w przypadku tej sukienki 38 okazało się bardzo uniwersalne [szyłam z trykotu]. Podniosłam nieco podkrój pach i to właściwie jedyna naniesiona przeze mnie zmiana.

Troszkę zaniedbałam bloga, olałam kid's clothes week, i w związku z tym lipiec nie obfitował w dość osobliwe słowa kluczowe, jednak kilka perełek znalazłam. Oto one:

porno kąkolewice

szare męsk dres z neonowymi wstawkami

kupony dzianin bawełnianych sprzedam

ile bluzek uszyje w tydzien krawcowa

jak sie ubrac na odpust

polowaniu liceum sukienka ns

To porno to przez Monikę! Prowadzi bardzo ciekawego bloga, i kto by pomyślał, że ona...?! Męskie spodnie jeszcze przede mną, nigdy nie sprzedałam ani jednego kuponu dzianiny bawełnianej i nie wiem o co chodzi z tymi bluzkami. Jak się ubrać na odpust to już wiem, i chętnie doradzę w tej kwestii. A liceum? Ech, kiedy to było...?